Skotinn

Ég þrýsti haglabyssunni Á milli brjósta þinna Þú ert þegar búin að sundurtæta mig skjóta mig með kúlum sem breytast í fiðrildi með kossum sem skapa hvirfilbyl Þú heldur utan um mig þegar hvellurinn bergmálar um paradís og ég vona að þú liggir eftir Í rósóttum blóðpolli fallin fyrir mér

Biðin

Ég bíð og ég bíð Og það er ekkert sem gerist Samt hinkra ég við og bíð óþolinmóður áfram Kveiki mér í sígarettu Og leyfi árunum að brenna með Ég bíð og ég bíð Og ég veit ekki eftir hverju

Völva II-III

II

Hann reið
yfir regnbogan
þá sömu nótt

III

Út á veröndinni
stóð hún
alla jafnan
og horfði

hún horfði útfyrir
auðnina
og fjallagarðana
handan sjávar
gegnum skýin….

og djúp augu hennar 
sýndust hverfandi….
sokkin dýpra
í hyldýpið

Hún horfði í tómið
í ljósið, í myrkrið
hún horfði handan
þessa heims
í gengum þá næstu
hún horfði
þar til síðasta tárið

rann í sandinn
og hvarf.

Völva. I

Hann reið
einn
með Hvarfa.....

......inn fyrir svarta eyðimörkina

Að baki
stóð hún......

.....Enn ung
en eltist
með hverri kviðu
með hverri sýn
dýpkuðu dættirnir
umhverfis
þessi hyldjúpu augu.....
sem og
horfðu....
á hann
fjarlægast.....

Horfðu á hann hverfa
bakvið rykið
bakvið grjótið
bakvið hæðina
með örlög sín
bundin
bakvið eyrað
Hverfa
og aldrei aftur
sjást......

Andadráttur

Rólega inn, rólega út
rólega inn, rólega út
inn, út. út, út!!
þar til hjartað byrjar
að berjast
og líkaminn lamast
hægt til útlimana
og vélar líkamans
öskra á mig
og ég er þvingaður aftur
INN!!! út, inn, út 

Síams

Þú horfðir í augun mín
og ég fann hvernig þú yrðir aldrei fullkomin án mín

Ég kyssti þig og þú brostir

Svo tók ég upp blóðuga nálina
Og hélt áfram að sauma okkur saman

Orðblæti

Bundinn niður
Með stuðlum og höfuðstöfum

Súrrealísk atómin
Klæða sig í svart leður
Og flengja mig með orðum sínum