Völva II-III

II

Hann reið
yfir regnbogan
þá sömu nótt

III

Út á veröndinni
stóð hún
alla jafnan
og horfði

hún horfði útfyrir
auðnina
og fjallagarðana
handan sjávar
gegnum skýin….

og djúp augu hennar 
sýndust hverfandi….
sokkin dýpra
í hyldýpið

Hún horfði í tómið
í ljósið, í myrkrið
hún horfði handan
þessa heims
í gengum þá næstu
hún horfði
þar til síðasta tárið

rann í sandinn
og hvarf.