Völva. I

Hann reið
einn
með Hvarfa.....

......inn fyrir svarta eyðimörkina

Að baki
stóð hún......

.....Enn ung
en eltist
með hverri kviðu
með hverri sýn
dýpkuðu dættirnir
umhverfis
þessi hyldjúpu augu.....
sem og
horfðu....
á hann
fjarlægast.....

Horfðu á hann hverfa
bakvið rykið
bakvið grjótið
bakvið hæðina
með örlög sín
bundin
bakvið eyrað
Hverfa
og aldrei aftur
sjást......