Afsökunarbeiðni

Blómin
þau neituðu að blómstra,
og grasið
það vildi ekki vaxa meira
Fjöllin
földu sig bakvið þokuna
og áin
hún var flúin á haf út
ásamt jöklunum og stöðuvötnunum.
Sandurinn
leyfði sér að þyrlast upp
með vindinum
á andarslitrum hans.

og það datt í dauðalogn

þegar ég stóð á molnandi klettinum
og hrópaði seinbúnar afsakanir fyrir hönd
mannskepnunar.
Fyrirgefðu hvernig við migum á þig móðir náttúra!
Fyrirgefðu hvernig við kæfðum þig
með eitruðum útblæstri neysluhyggju okkar!
Á sama tíma og við hjuggum niður lungu yðar!
Fyrirgefðu allt blóðið sem við höfum atað þig í...
Fyrirgefðu byssukúlurnar.... atómsprengjurnar..... og  útrýmingu barna þinna.....
Fyrirgefðu fjöllin sem við höfum fletjað fyrir kol og öll þau göt sem við höfum borað niður í olíubornar æðar þínar.
Fyrirgefðu gljúfrin sem við höfum virkjað.
Fyrirgefðu alla vegina sem við lögðum.
Fyrirgefðu plastið.
Fyrirgefðu mér,
því ég er ekki saklaus
sagði ég
kveikti mér í sígarettu
og dæsti.